W ten sposób 25 października 1918 roku Ukraiński Komitet Narodowy, zdobywając przewagę w Czerniowcach, ogłosił północną Bukowinę, zamieszkałą przez większość ukraińską, częścią Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej.. 27 października Rumuni poszli w ich ślady, ogłaszając zjednoczenie całego regionu z Rumunią i wzywając wojska rumuńskie do działania. Rumuńska interwencja szybko uczyniła z Rumunów w Bukowinie dominującą siłę, a 28 listopada Kongres Rumunów, Niemców i Polaków zagłosował za zjednoczeniem z Rumunią. Przedstawiciele ludności ukraińskiej i żydowskiej zbojkotowali Kongres, a walka pomiędzy frakcjami etnicznymi trwała kolejnych kilka miesięcy.
Podczas rosyjskiej wojny domowej, sowieckie rządy Ukrainy i Rosji, obserwujące uważnie wydarzenia w Besarabii mające miejsce podczas rumuńskiej okupacji, wystosowały 1 maja 1919 roku wspólne ultimatum do rządu Rumunii o wycofanie jej wojsk z Besarabii, a następnego dnia Christian Rakowski, przewodniczący rządu sowieckiej Ukrainy, wystosował kolejne ultimatum w sprawie wycofania wojsk rumuńskich również z Bukowiny.