Po zakończeniu wojny nie ujawnił swojej konspiracyjnej przeszłości, nie przystąpił również do powojennej PPS. Podjął pracę w Warszawie: najpierw w Głównym Urzędzie Planowania Przestrzennego, a następnie w Ministerstwie Budownictwa jako starszy radca oraz członek komitetu ds. urbanistyki i architektury. Od 1959 roku pracował w warszawskim magistracie, najpierw w Wydziale Architektury, Nadzoru Budowlanego i Geodezji, a od 1970 roku jako kierownik Biura Urządzeń Rolnych w Wydziale Rolnictwa i Leśnictwa Miasta Stołecznego Warszawy. Był autorem map oraz publikacji z dziedziny geodezji i kartografii oraz opracowań związanych z historią Polskiej Partii Socjalistycznej. Po przejściu na emeryturę w 1978 roku wspierał środowiska NSZZ „Solidarność”.
Po śmierci został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 115, rząd 4, miejsce 25).
Odznaczenia Za swe zasługi został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Armii Krajowej oraz Medalem 10-lecia Polski Ludowej (1955).
Publikacje Charakterystyka map oraz ich wykorzystanie do planów zagospodarowania przestrzennego (1963) Prawoznawstwo i ustawodawstwo geodezyjne (1978) z Władysławem Kulczyckim, Skradzione sztandary PPS (1989)