Jako przykład podał sytuację w przemyśle bawełnianym w XIX-wiecznej Europie podczas trwania wojny secesyjnej, gdy przez brak surowej bawełny będącej dobrem komplementarnym do produkcji ubrań, wszelkie towarzyszące surowej bawełnie dobra stały się bezużyteczne, co przerwało okresy produkcji oraz zmniejszyło użyteczność różnych dóbr. Ludwig von Mises określał czas potrzebny do wyprodukowania dóbr gospodarczych okresem produkcji – które z kolei mogą być zdatne do użytku tylko przez określony czas nazywany okresem rezerwy. Israel Kirzner definiuje dobra inwestycyjne jako etapy na drodze czyjegoś planu zmierzającego do produkcji dóbr konsumpcyjnych, co pokrywa się z mengerowską definicją dóbr i produkcji.
Zwrot i dochód z kapitału Zwrot z kapitału był jednym z głównych tematów książek Eugena von Böhm-Bawerka (w okresie II Rzeczypospolitej znanego szerzej jako Eugenjusz). Jedne z jego prac wydane po polsku w okresie międzywojennym były skupione całościowo wokół teorii zwrotu z kapitału. Friedrich von Wieser, Eugen von Böhm-Bawerk oraz Włodzimierz Czerkawski uznawali powstanie dochodu czystego za przyczynę czasu.