Rusyfikacja Białorusi (, Rusifikacyja Biełarusi) – polityka mająca na celu wyeliminowanie języka białoruskiego z życia publicznego, a zastąpienia go rosyjskim i wynarodowienia Białorusinów. Prowadzona najpierw przez władze Imperium Rosyjskiego, później ZSRR. Od 1994 roku, kiedy władzę na Białorusi objął prorosyjski prezydent Alaksandr Łukaszenka, powrócono do rusyfikacji. thumb|upright=1.3|Przykład rusyfikacji z XIX wieku; przebudowany kościół Najświętszej Maryi Panny (już nie istnieje) w Grodnie
Formy rusyfikacji Rusyfikacja Białorusi składa się z kilku komponentów: Rusyfikacja szkolnictwa Dominacja języka rosyjskiego w edukacji na Białorusi Nauczanie poprzez paradygmaty rosyjskiej mentalności Represje elit białoruskich: Sowieckie represje na Białorusi Podległość białoruskich prawosławnych bezpośrednio wobec Patriarchatu Moskiewskiego
Tłumienie religii i przymusowe nawracanie Synod połocki
Narzucenie rosyjskiej mentalności, kultury, nastrojów antyzachodnich i odrzucenie wartości państwa demokratycznego
Sztuczna deformacja języka białoruskiego w celu upodobnienia go do języka rosyjskiego Narkamauka
Niszczenie lub modyfikacja kultury narodowej
Niszczenie lub modyfikacja obiektów architektury narodowej