Claude Callot (ur. ok. 1620Zygmunt Batowski w Polskim Słowniku Biograficznym podaje datę urodzenia 1603. w Nancy, zm. 21 sierpnia 1687 we Wrocławiu) – nadworny malarz królów Jana II Kazimierza Wazy, Michała Korybuta Wiśniowieckiego i Jana III Sobieskiego.
Pochodził z Lotaryngii, był bratankiem znanego grafika Jacques'a Callot. Od ok. 1640 przebywał w Rzymie, najpóźniej w 1668 przybył do Polski, w latach 1678–1687 prowadził pracownię malarską w królewskim Wilanowie; dla Jana III pracował też w innych rezydencjachAnna Lewicka-Morawska i in.: Słownik malarzy polskich. T. 1. Warszawa: Wydawnictwo „Arkady”, 1998.. W 1686 przeniósł się do Wrocławia.
Podczas pobytu w Polsce tworzył początkowo obrazy o tematyce religijnej; potwierdzono istnienie takich dwóch prac: Św. Józef trzymający Dzieciątko z Bogiem Ojcem i glorią małych aniołków, oraz Chrzest Chrystusa, znajdujących się w kościele w Bychawie (zachowała się kopia).