Aleksandr Iwanowicz Marinesko (; ur. w Odessie, zm. 25 listopada 1963 w Leningradzie) – kapitan III rangi radzieckiej marynarki wojennej, dowódca okrętu podwodnego, który zatopił statki MS Wilhelm Gustloff oraz SS General von Steuben.
Życiorys Urodził się roku w Odessie, jego matka była Ukrainką, a ojciec Rumunem (nazwiskiem Marinescu)C. Prince (2013), s. 91.. W dzieciństwie m.in. nurkował w porcie wyławiając monety rzucane ze statków pasażerskich. Mając 15 lat rozpoczął pracę jako steward na statku „Morze Czarne”. Po ukończeniu szkoły pracował jako marynarz, pływał na parowcach po Morzu Czarnym. Uczestniczył w ratowaniu załogi radzieckiej łodzi torpedowej która uległa awarii. Czynem tym zyskał sympatię komandora Floty Czarnomorskiej, który polecił przyjąć go do szkoły morskiej. W roku 1933 ukończył technikum morskie, po czym pływał jako III i II oficer na parowcach. W listopadzie 1933 roku został powołany do radzieckiej marynarki wojennej i po ukończeniu kursu pływał jako nawigator na okręcie podwodnym SCH-306 Piszka (Щ-306) Floty Bałtyckiej. W roku 1936 uzyskał stopień porucznika, a w 1938 awansował na starszego porucznika. Następnie służył jako zastępca dowódcy okrętu podwodnego D-1 („Dekabrist”), po czym został dowódcą małego okrętu podwodnego M-96 serii XII.