Nikołaj Nikołajewicz Andriejew (ros. Николай Николаевич Андреев, ur. we wsi Kurmany w guberni połtawskiej (obecnie w rejonie nedryhajliwskim w obwodzie sumskim), zm. 31 grudnia 1970 w Moskwie) – rosyjsko-radziecki fizyk, akustyk.

Życiorys Urodził się w rodzinie szlacheckiej. W wieku 5 lat został osierocony, wychowywał się u dalszych krewnych. Od 1890 uczył się w gimnazjum, a od 1893 w 3 Moskiewskim Korpusie Kadetów, który ukończył w 1898. Od 1898 podjął studia w Imperatorskiej Moskiewskiej Szkole Technicznej, jednak w 1899 został z niej wydalony za udział w rozruchach studenckich i zesłany na rok do guberni saratowskiej pod nadzór policji. W 1900 wrócił do Moskwy, gdzie pracował w biurze oraz jako pomocnik mierniczego i rzeczoznawca, jednocześnie od 1900 do 1902 był wolnym słuchaczem Uniwersytetu Moskiewskiego. Zajmował się matematyką, przetłumaczył na rosyjski jedną z podstawowych prac francuskiego matematyka Henri Poincaré’a. Ponieważ po wydaleniu z uczelni nie mógł uzyskać w Rosji wyższego wykształcenia, w 1904 wyjechał za granicę i podjął studia na Uniwersytecie w Getyndze, a w 1906 na Uniwersytecie w Bazylei, który ukończył w 1909. Po powrocie do Rosji nauczał fizyki w gimnazjach w Moskwie i w 1910 został asystentem w laboratorium P. Lebiediewa.