indeks Hirscha h = 40 (dane wg Web of Science z dnia 20.04.2026). Należy do grona 2% najczęściej cytowanych naukowców ze wszystkich dziedzin naukowych na świecie (Uniwersytet Stanforda, 2020, 2022, 2024, 2025). Swoje wyniki naukowe prezentował na ponad 150 międzynarodowych konferencjach naukowych zorganizowanych w kraju i za granicą. Wygłosił ponad 50 wykładów na zaproszenie na ważnych konferencjach naukowych, w tym liczne wykłady plenarne. Przewodniczył siedmiu międzynarodowym konferencjom naukowym oraz współorganizował 15 innych międzynarodowych konferencji, warsztatów i szkół naukowych. Jest członkiem ponad 50 komitetów doradczych lub programowych najważniejszych międzynarodowych konferencji naukowych z obszaru magnetyzmu, nadprzewodnictwa i niskich temperatur.
Życiorys Studia wyższe magisterskie ukończył w 1983 r. na Wydziale Elektroniki Politechniki Wrocławskiej uzyskując tytuł zawodowy inżyniera elektronika. W latach 1983–1987 odbył studia doktoranckie w INTiBS PAN, zakończone w roku 1988 uzyskaniem stopnia doktora nauk fizycznych. W roku 1997 uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk fizycznych, a w roku 2005 tytuł naukowy profesora nauk fizycznych.