Podczas spotkania ambasador Niemiec we Włoszech Rudolph Rahn zaoferował przekazanie informacji o Mayerze do OSS w Szwajcarii. 27 kwietnia został ewakuowany wraz z załogą więzienia, do którego wrócił po wizycie u Hofera, do obozu koncentracyjnego Reichenau, ale już tego samego dnia został zabrany z niego przez Primbsa. 30 kwietnia Mayer zdołał przekonać niemieckie władze Tyrolu do kapitulacji, dając im gwarancje osobistego bezpieczeństwa i biorąc ich formalnie do niewoli. Ocenia się, że jego działalność przyczyniła się do znaczącego skrócenia wojny i pozwoliła uniknąć zniszczenia Innsbrucku.
W 1945 r. został zwolniony z OSS, otrzymując Purpurowe Serce i Legię Zasługi. Po wojnie Mayer pracował w General Motors, a później jako redaktor w placówkach Głosu Ameryki w różnych częściach świata aż do emerytury, na którą przeszedł w 1977 r. Jako emeryt był przez ponad 30 lat wolontariuszem w dostarczającej posiłki organizacji charytatywnej Meals on Wheels. W 1990 r. otrzymał austriacki złoty Order Orła Tyrolu. W 1945 r. zgłoszony do odznaczenia Medalem Honoru, jednak komisja Departamentu Obrony nie przychyliła się do wniosku, podobnie jak do odznaczenia Distinguished Service Cross.