W sierpniu 1941 pod niemieckim ostrzałem wyprowadziła wypełniony zapasami i bronią statek z portu w Tallinnie do Leningradu, a jesienią 1941 z grupą marynarzy została odkomenderowana do Władywostoku do dyspozycji Żeglugi Dalekowschodniej, gdzie pracowała m.in. na statkach Karl Liebknecht i Rodina. Podczas wojny ZSRR z Niemcami wykonała 17 kursów z zapasami wojennymi przez Ocean Spokojny, a w sierpniu 1945 brała udział w przerzuceniu 264 Dywizji Piechoty na południowy Sachalin. Po wojnie do 1949 była kapitanem statków Dniestr, Pskow, Askold, Baskunczak, Biełoostrow i Dmitrij Mendelejew. Później została wykładowcą Leningradzkiej Wyższej Inżynieryjnej Szkoły Morskiej, od 1951 była starszym wykładowcą, później dziekanem Wydziału Budowy Statków tej uczelni, w 1956 otrzymała tytuł adiunkta. W 1960 na własną prośbę została przeniesiona do Władywostockiej Wyższej Inżynieryjnej Szkoły Morskiej, gdzie wykładała m.in. meteorologię, oceanografię i nawigację;