Franciszek Józef Bajerski herbu własnegoAdam Boniecki: Herbarz polski. Warszawa 1911, s. 80, 81. (ur. ok. 1684 roku w Ostromecku, zm. 29 listopada 1732 roku w Przecznie) – sędzia michałowski, ławnik chełmiński, poseł na sejm.
Życiorys
Życie prywatne Franciszek Józef Bajerski był synem Mikołaja i Elżbiety Ostrowskiej, wdowy po Janie Dorpowskim z Krowiczyna. Ślub Mikołaja i Elżbiety odbył się w 1683 r. Franciszek był pierwszym dzieckiem z tego małżeństwa, urodzonym w 1684 r. Pierwsza wzmianka o Franciszku pochodzi z 1698 r., gdy wraz z młodszym bratem Aleksandrem był przyjmowany do jezuickiego gimnazjum w Braniewie. Odnotowano wówczas, że miał 14 lat. Zostali zapisani do syntaksy, czyli klasy trzeciej pięcioklasowej szkoły. W 1709 r. ich rodzice już nie żyli i opiekę nad młodocianymi sprawowali Stanisław i Elżbieta z Bajerskich Jawoszowie, ich wujostwo. Młodzi Bajerscy oraz ich babka Marianna z Kruszewskich, wdowa po Aleksandrze Bajerskim, zawarli 2 czerwca 1709 r. w Przecznie (Przesmnie) umowę, w wyniku której doszło do podziału majątku po rodzicach. 12 września 1709 r. w Warszewicach, dobrach rodziny Bagniewskich, Franciszek Józef spisał kontrakt małżeński z Marcinem Bagniewskim h. Bawola Głowa, o rękę jego córki Lukrecji. Ślub odbył się w Warszewicach 3 listopada 1709 r., a z tego związku narodziło się czworo dzieci.