Według stanu z 1895 posiadłość tabularna była podzielona na dwa korpusy: jeden Adama Wiktora (1224 morgów), a drugi należący do trzech współwłaścicieli. Według stanu z 1895 posiadłość tabularna była podzielona na dwa korpusy: jeden Adama Wiktora (1224 morgów), a drugi należący do trzech współwłaścicieli. na początku XX wieku administratorem dóbr w Załużu był Henryk Zaręba (ur. 1857).
Około 400 metrów w kierunku zachodnim od budynku dworskiego powstał sad. Tam w 1880 w obrębie majątku dworskiego powstała kaplica, pełniącą funkcję zarówno świątyni, jak i grobowca rodzinnego.
Rodzina władająca dworem troszczyła się o wygląd, estetykę i wystrój majątku. Do ich dyspozycji była służba dworska. Służba dworska zamieszkiwała w części wsi Załuża o nazwie Dworzyska (w stronę południową od stacji kolejowej).
Do lat 30. dwór był zaangażowany w Załużu w organizację życia o charakterze gospodarczym i oświatowym. Przyczyniał się np. do uprawy drzew owocowych czy korzystania z nawozów sztucznych. Wpływał także na życie kulturalne wsi.
W późniejszym czasie rodzina Wiktorów została wywłaszczona z majątku.