W tym czasie szkoła została rozbudowana o jedno piętro (dzięki środkom pozabudżetowym), powstało laboratorium językowe na 20 stanowisk, jedna z pierwszych w województwie pracownia komputerowa (9 komputerów Macintosh), kotłownia olejowa, nawiązana została współpraca ze szkołą we Francji (trwająca 10 lat wymiana uczniów). W 2011 roku przeszedł na emeryturę.
Działalność opozycyjna w PRL Był działaczem NSZZ „Solidarność” w Nowotarskich Zakładach Przemysłu Skórzanego „Podhale” w Nowym Targu, członkiem prezydium Komisji Zakładowej, przewodniczącym Komitetu Organizacyjnego Samorządu Pracowniczego. Uczestniczył w pracach MKZ „Małopolska” w Krakowie, utrzymywał kontakty z działaczami Komitetu Obrony Robotników, z którymi był związany jeszcze w czasach studenckich. Kolportował wydawnictwa niezależne. Po wprowadzeniu stanu wojennego został internowany. Przebywał w obozach w Załężu, Uhercach i w Nowym Łupkowie do 25 listopada 1982 roku. Później angażował się w działalność podziemną, organizował pomoc internowanym i prześladowanym, zainicjowaną przez jego żonę Małgorzatę w czasie, gdy był internowany. Prowadził wraz z żoną w ich domu bezpłatne wczasy dla prześladowanych opozycjonistów.