przyjęła posadę sekretarki w ambasadzie amerykańskiej w Warszawie, a następnie w tureckim Izmirze, Austrii, Tallinie w Estonii i Włoszech.
W 1933 r., podczas polowania na otaczających Izmir bagnach, potknęła się przy przechodzeniu przez płot, w efekcie czego wypaliła niezabezpieczona strzelba, którą niosła na ramieniu. W wyniku postrzału została ranna w lewą stopę, a na skutek rozwijającej się gangreny, konieczna była amputacja nogi poniżej kolana, doszło też do ogólnoustrojowego zakażenia. Po powrocie do Stanów Zjednoczonych Hall otrzymała protezę w formie aluminiowej stopy na drewnianej nodze, którą nazywała Cuthbert. Z uwagi na ograniczenia ówczesnej technologii proteza nie była dobrze dopasowana, a mocujące protezę skórzane pasy powodowały odparzenia i raniły kikut. Na skutek amputacji Hall straciła ostatecznie możliwość pracy w dyplomacji, pomimo interwencji u prezydenta Franklina Roosevelta, który pozwolił jej jedynie na pracę w charakterze sekretarki.