thumb|Symbol paszportu biometrycznego, zazwyczaj drukowany na okładkach paszportu Paszport biometryczny – dokument tożsamości odczytywany przy pomocy urządzeń optycznych i elektronicznych, zawierający dane biometryczne. Dokument pozwala zidentyfikować tożsamość na podstawie cech ciała, takich jak linie papilarne czy wzór siatkówki oka. Informacje są przechowywane na chipie EEPROM o pojemności minimum 32 KB według standardu ISO 14443, a także w kartotekach lub bazach danych urzędów – najczęściej w sposób zdecentralizowany, według miejsca zameldowania.
Obecnie standardy biometryki wykorzystywane do identyfikacji tożsamości pozwalają na korzystanie z systemu rozpoznawania twarzy, odcisków palców oraz tęczówki oka. Tylko te systemy zostały zaakceptowane po dokonaniu oceny różnych innych rodzajów danych biometrycznych, jak np. kodu DNA. Standardy paszportu biometrycznego regulowane są w dokumencie wydanym przez Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO).. Zdefiniowano w nim między innymi format plików oraz protokoły komunikacji stosowane w elektronicznych chipach. W układzie scalonym przechowywane są informacje o właścicielu dokumentu, takie jak jego data urodzenia, dane biometryczne jak odciski palców czy wzór tęczówki oka oraz cyfrowe zdjęcie – zwykle w formacie JPG i JPG2000.