Rozczarowany Liberalnym Kościołem Katolickim za ezoterykę i zbyt bliskie związki z masonerią opuścił jego struktury i zaczął działać niezależnie. Od 1927 roku podjął starania o przyjęcie w poczet duchownych prawosławnych. Zajął się dostosowaniem rytu łacińskiego do nauczania Kościołów prawosławnych. Prowadził rozmowy z rosyjskim metropolitą Sergiuszem (Stragorodski). W 1931 roku podjął się także dialogu z liderami Kościoła Czechosłowackiego i dokonał w Paryżu konsekracji dwóch biskupów tego wyznania, Gustava Procházki i Josefa Stejskala.
W 1932 roku Louis Charles Winnaert zaczął podawać się za duchownego prawosławnego i zwierzchnika Ortodoksyjnego Kościół Zachodu co było związane z pozytywnymi rozmowami z Rosyjskim Kościołem Prawosławnym. Patriarchat Moskwy zwlekał jednak z pełną interkomunią. Zobowiązał go bowiem wcześniej do uregulowania swojego stanu cywilnego w sferze stosunków rodzinnych jak również do zaprzestania podawania się za biskupa, gdyż nie uznawał jego sakry biskupiej. Dopiero więc po spełnieniu tych warunków w 1936 roku Louis Charles Winnaert jako archimandryta Ireneusz został oficjalnie inkardynowany do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.
Linki zewnętrzne
W W W W Kategoria:Ludzie urodzeni w Dunkierce