Anastasios Peponis, (ur. 1 stycznia 1924 w Atenach, zm. 8 sierpnia 2011) – grecki polityk i prawnik, wieloletni parlamentarzysta krajowy, eurodeputowany, od 1981 do 1996 (z przerwami) minister w różnych resortach.

Życiorys Jego ojciec był żołnierzem i prokuratorem wojskowym, oskarżającym m.in. w procesie sześciu (dotyczącym odpowiedzialności za wojnę z Turcją). Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Narodowym im. Kapodistriasa w Atenach, następnie pracował jako adwokat i dziennikarz radiowy. Zasiadał w radach nadzorczych podmiotów państwowych i banków (m.in. Narodowego Banku Grecji), od 1963 do 1965 kierował publicznym nadawcą radiowym EIR. Opublikował łącznie osiem książek dotyczących m.in. historii i wspomnień.

Podczas II wojny światowej działał w ruchu oporu w ramach organizacji młodzieżowych i akademickich. Został skazany przez sąd wojskowy na karę więzienia, później otrzymał amnestię, jednak aresztowano go jeszcze dwukrotnie. Od 1950 do 1952 był sekretarzem generalnym i szefem młodzieżówki partii Narodowa Progresywna Unia Centrum (EPEK), współpracował z jej liderem Nikolaosem Plastirasem. W okresie junty czarnych pułkowników działał w opozycji, był aresztowany pięciokrotnie, trzymany w odosobnieniu i dwukrotnie deportowany.