Holotypem była dorosła samica o długości 80 mm odłowiona przez Budgetta w 1899 roku.
Według badań przeprowadzonych przez Faivovicha i współpracowników L. laevis jest taksonem siostrzanym dla L. llanensis.
Etymologia Lepidobatrachus: uroczy, elegancki, od lepos, leporis urok; βατραχος batrakhos „żaba”. laevis: łac. levis (błędnie laevis) „gładki”.
Wygląd Jest to duży wodny płaz o mocno zbudowanym ciele spłaszczonym grzbietobrzusznie. Długość od czubka pyska do otworu kloaki wynosi 10,0 cm u samic, samce osiągają natomiast zazwyczaj połowę tej długości. U obu płci głowa jest duża i krępa i stanowi mniej więcej 1/3 długości całego ciała, obecna jest również bardzo szeroka szczęka. Na górnej szczęce znajdują się duże zęby, na żuchwie obecne są natomiast 2 kły umieszczone w jej środkowej części. Nozdrza i oczy umieszczone są na grzbietowej części ciała, źrenice mają kształt romboidalny. Obecna jest również wyraźnie zaznaczona błona bębenkowa. Kończyny przednie i tylne krótkie. Palce u stóp spięte dobrze rozwiniętą błoną pławną, której brak u palców dłoni. Na śródstopiu znajduje się także czarny guzek w kształcie szpadla. Skóra raczej gładka, z wyjątkiem dwóch linii gruczołów na plecach, które są wyraźnie zaznaczone i tworzą literę V zwężającą się ku głowie.