Pomocny w wyznaczeniu granic etnograficznej Biłgorajszczyzny jest zasięg występowania stroju biłgorajskiego. Według Barbary Kazanowskiej-Jareckiej jest to obszar od Majdanu Sieniawskiego na południu do miasta Biłgoraj na północy, oraz od Huty Krzeszowskiej na zachodzie do Łukowej na wschodzie. J. Świeży rozszerza ten obszar o okolice Dzwoli, Kocudzy, Frampola, Goraja, Gorajca i Radecznicy.
Oprócz zakresu występowania dialektu i stroju biłgorajskiego etnograficzną Biłgorajszczyznę wyznaczają regionalna kuchnia, muzyka, zwyczaje ludowe. Na znaczną odrębność kultury tego obszaru wpłynął w dużej mierze fakt długotrwałej izolacji komunikacyjnej – był to teren z jednej strony zamknięty przez Puszczą Solską, a z drugiej przez granicę "kongresowego" Królestwa Polskiego z Galicją.
Biłgorajszczyzna a regiony geograficzne Pod względem regionalizacji fizycznogeograficznej Polski Biłgorajszczyzna rozciąga się na obszarze Roztocza Środkowego, Równiny Biłgorajskiej, Płaskowyżu Tarnogrodzkiego.