W zaborze rosyjskim liberalizm propagował przede wszystkim Aleksander Świętochowski. Interesowały go zagadnienia związane z wolnością i etyką. Wyrazem liberalizmu lewicowego było istnienie i działalność tzw. „pedecji”.
II Rzeczpospolita Głównym ośrodkiem myśli liberalnej w tym okresie był Kraków z Adamem Krzyżanowskim na czele i jego uczniami: Adamem Heydelem i Ferdynandem Zweigiem, którzy byli związani z Krakowskim Towarzystwem Ekonomicznym. Naukowcy ci swoje poglądy kształtowali pod wpływem szkoły austriackiej. Podobne ujmowanie rzeczywistości miało miejsce również w Poznaniu, gdzie działał Edward TaylorJ. Bartyzel, W gąszczu liberalizmów. Próba periodyzacji i klasyfikacji, wyd. 2 posz., Lublin 2012, s. 182–183..
Pewien wpływ na politykę mieli liberałowie lewicowi, którzy największe znaczenie osiągnęli pomiędzy 1926 a 1930, kiedy funkcję premiera trzykrotnie pełnił Kazimierz Bartel. Z czasem Grupa pułkowników i „grupa zamkowa” odcięli ich od wpływu na władzę. W reakcji na to lewicowi liberałowie zaczęli tworzyć kluby demokratyczne, z których wyłoniło się Stronnictwo Demokratyczne. Ludzie ci byli związani z lożą „Kopernik”J. Bartyzel, W gąszczu liberalizmów. Próba periodyzacji i klasyfikacji, wyd. 2 posz., Lublin 2012, s. 182–184.. W sferze kultury liberałowie lewicowi byli reprezentowani m.in.