Z tego tytułu brał udział w promocjach bakałarskich i doktorskich oraz należał do komisji odpowiedzialnej za finanse uniwersytetu. Brał też udział w zgromadzeniach ogólnych mistrzów uczelni i wymieniany był jako jeden z profesorów prawa kanonicznego.
18 maja 1453, podczas jednego ze zgromadzeń mistrzów uczelni zobowiązał się do złożenia na ręce rektora dokumentu uposażeniowego altarii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, św. Piotra i Pawła oraz św. Katarzyny i Doroty w kościele św. Marii Magdaleny. 12 września tego samego roku wniósł na zgromadzeniu profesorów sprawę o 10 grzywien, które miał mu być winien uniwersytet.
Kariera kościelna Na mocy testamentu Piotra z Krosna, 22 sierpnia 1440 roku otrzymał instytucję na altarię Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, św. Piotra i Pawła oraz św. Katarzyny i Doroty w kościele św. Marii Magdaleny w Krakowie. W 1444 roku zamienił się beneficjami z profesorem Mikołajem Spycymirem i za altarię otrzymał prebendę i kaplicę św. Wojciecha na Rynku Głównym.
Wspomnianą wcześniej altarię objął ponownie w 1454 roku, po śmierci Piotra z Rymanowa. Kilkakrotnie występował przed konsystorzem krakowskim w sprawie należnych mu sum pieniędzy od różnych osób.