Idea wzniesienia monumentu w Koblencji cieszyła się poparciem nadprezydenta prowincji Nadrenia , który 9 czerwca 1888 przedstawił ją Komitetowi do spraw Pomników (niem. Denkmalkomitee) podległemu sejmikowi prowincjonalnemu prowincji Nadrenia. W prowincji Nadrenia pojawiały się sugestie budowy pomnika w Siedmiogórzu lub na wyspie , zaś nadburmistrz Koblencji Emil Schüller opowiadał się za budową monumentu w rządzonym przez siebie mieście będącym stolicą i centralnym punktem prowincji, wskazując jako najodpowiedniejszą lokalizację Deutsches Eck. Pod uwagę brano przy tym wyłącznie budowę pomnika konnego, uznając taki typ pomnika za najwłaściwszy dla godności i wielkości zmarłego władcy. 11 grudnia 1890 nadreński sejmik prowincjonalny zajął się głosowaniem w sprawie miejsca budowy pomnika Wilhelma I. Na 138 deputowanych 54 głosowało za Siedmiogórzem, 32 za Deutsches Eck, a 53 oddało głos na Koblencję bez określania konkretnej lokalizacji. Z powodu niejasnego wyniku głosowania postanowiono zwrócić się do wnuka Wilhelma I, cesarza Wilhelma II z prośbą o wskazanie miejsca budowy pomnika. 16 marca 1891 Wilhelm II wydał rozkaz gabinetowy (niem. Kabinettsordre), w którym określił Deutsches Eck jako właściwą lokalizację dla monumentu.