Na Nowej Zelandii odnotowywane były do 300 m n.p.m.
Pożywieniem bąków australijskich są ryby (w szczególności węgorze, karasie i pstrągi), płazy, bezkręgowce: słodkowodne raki z rodzaju Cherax i inne skorupiaki, ślimaki, owady i inne stawonogi, a do tego gady, niewielkie ssaki i ptaki.
Lęgi Sezon lęgowy bąków australijskich w Australii przypada na okres od października do grudnia (ze szczytem aktywności od września do lutego), zaś na Nowej Zelandii – od sierpnia do maja (szczyt aktywności: w listopadzie i grudniu).
Bąki australijskie gniazdują pojedynczo, być może tworzą również półkolonie. Odnotowywane zagęszczenia wskazują na występowanie poligamii; podejrzenia potwierdziły obserwacje na australijskich polach ryżowych. Gniazda umieszczone są zwykle kilka centymetrów nad powierzchnią wody, w gęstej roślinności. Mają formę cienkiej platformy zbudowanej z trzcin i sitowia. W 2010 stwierdzono gniazdowanie na polach ryżowych, dwa lata później rozpoczęto poświęcony mu projekt badawczy. W zniesieniu przeważnie znajduje się 4 lub 5 jaj, ogółem od 2 do 6. Składane są w jedno- lub dwudniowych odstępach. Wysiadywanie trwa blisko 25 dni, prawdopodobnie od 23 do 26. Wysiadywaniem, podobnie jak budową gniazda i karmieniem młodych, zajmuje się wyłącznie samica.