Bitwa pod Caporetto – bitwa na froncie włoskim I wojny światowej, stoczona w dniach 24 października – 1 grudnia 1917 roku pomiędzy armią włoską a wojskami niemieckimi i austro-węgierskimi. Bitwa miała miejsce w rejonie Kobaridu () – miasta w dzisiejszej Słowenii nad rzeką Soczą ().
Opis bitwy W ciągu walk nad Soczą armia Austro-Węgier poniosła znaczne straty. Niemieckie naczelne dowództwo, obawiając się załamania sojusznika, postanowiło wesprzeć planowaną przez Austriaków ofensywę. Główną siłę uderzeniową miała stanowić 14 Armia generała Ottona von Belowa, której celem było przerwanie pozycji włoskiej 2 Armii w okolicach Kobaridu.
24 października 1917 r. o godzinie 2:00 w nocy wojska niemieckie rozpoczęły przygotowanie artyleryjskie, ostrzeliwując włoskie pozycje pociskami zawierającymi nową, nigdzie wcześniej niestosowaną broń chemiczną: bezbarwny i bezwonny gaz bojowy o nazwie difosgen. Przeprowadzone po 5-godzinnym przygotowaniu artyleryjskim natarcie bez większych problemów przełamało rozbitą chemicznym atakiem włoską obronę.