Część trzecia opisuje upadek handlu, przemysłu, brak wpływów z podatków oraz niedobory żywności i artykułów konsumpcyjnych. Towary te trafiają do cudzoziemców. Część czwarta to opis powszechnego nieszczęścia, które dotknęło Egipt. Nie da się odróżnić szlachciców od nędzarzy, a wszyscy mieszkańcy narzekają na swój los. Imigranci w Delcie Nilu stają się mistrzami swojego rzemiosła.
Część piąta opisuje upadek arystokracji. Obywatele zmuszani są do ciężkiej pracy przy kamieniach, a także niesprawiedliwie chłostani. Następuje powszechna deklasacja dawnych elit. Kolejna część to opis przestępczości, przemocy i bezprawia. Część siódma opisuje głód i nędzę, natomiast część ósma to fragment poświęcony upadkowi tradycji i instytucji. Skargi Ipuwera dotyczą jakiejś potężnej rewolucji plebejskiej wymierzonej w tradycyjny porządek i panujące elity oraz oddziałującej na wszelkie dziedziny życia.
Część dziewiąta to kolejny opis zamiany ról społecznych oraz skutków rewolucji powszechnej. W wielu skargach powtarza ona wątki z poprzednich części, opisując nagłe wzbogacenie biednych i upokorzenie możnych. Część dziesiąta to ostatnia część lamentacyjna. Ponownie przedstawia upadek gospodarczy wynikający z zamiany ról społecznych.