Wyższe Seminarium Duchowne oo. Franciszkanów w Katowicach – dom formacyjny oraz seminarium Prowincji Wniebowzięcia NMP Zakonu Braci Mniejszych w Polsce w latach 1970–2025.
Seminarium prowadziło działalność naukowo-dydaktyczną przygotowującą poprzez studia filozoficzno-teologiczne i formację do kapłaństwa. Od 1982 było afiliowane do Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. Kandydaci na studia mający świadectwo dojrzałości odbywali najpierw roczny postulat w klasztorze w Kobylinie, a następnie roczny nowicjat w klasztorze w Miejskiej Górce (przysposobienie zakonne).
Studia filozoficzno–teologiczne trwały sześć lat. Absolwenci uzyskiwali tytuł magistra teologii nadawany przez Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie.
Patronem uczelni był św. Bonawentura z Bagnoregio.
Historia U zarania prowincji zakonnej W pierwszym okresie swego istnienia, w latach 1855–1874, prowincja posiadała własne studium przygotowujące kandydatów do kapłaństwa, podzielone na cykl filozoficzny w klasztorze w Miejskiej Górce oraz teologiczny w konwencie w Łąkach Bratjańskich. Działalność studium oparta była na własnej bazie lokalowej oraz na własnej kadrze wykładowców. Całością kierował każdorazowy prowincjał. Studium podlegało ponadto nadzorowi wizytatora diecezjalnego.