W związku z powyższym utworzyli dlań osobny rodzaj, Atretochoana.
W 1998 roku Wilkinson i in. opisali drugi okaz A. eiselti znaleziony w kolekcji Universidade de Brasília mierzący 80,5 cm, który przechowywany jest pod numerem AS-1754. Okaz ten najprawdopodobniej znaleziony został w Brazylii niedługo przed rokiem 1961 (w którym to roku ów uniwersytet został założony). W 2011 roku Hoogmoed i in. opisali po raz pierwszy żywe osobniki A. eiselti znalezione w ich naturalnym środowisku w dwóch lokalizacjach znajdujących się na Nizinie Amazońskiej – Baía de Marajó w pobliżu miasta Belém, niedaleko ujścia Amazonki oraz Cachoeira Santo Antônio w rzece Madeira, w pobliżu granicy boliwijsko-brazylijskiej.Naukowcy otrzymali od lokalnych poławiaczy krewetek trzy okazy zakonserwowane w 70-procentowym roztworze alkoholu, a także osiem zdjęć żywych okazów A. eiselti, z których jeden mierzył potencjalnie 105 cm.
Na podstawie 141 cech morfologicznych, Wilkinson i Nussbaum wywnioskowali, że grupą siostrzaną Atretochoana jest Potomotyphlus. W 2011 roku Wilkinson i in. umieścili rodzaj Atretochoana w rodzinie Typhlonectidae. W 2016 roku Maciel i in.