W 1937 r. lokalne władze rozważały zburzenie soboru, od czego ostatecznie odstąpiono. W 1960 r. budowla otrzymała status zabytku. W 1975 r. z nieczynnego soboru wywieziono większość zachowanych XVII-wiecznych ikon, które po konserwacji trafiły do magazynu muzeum sztuki w Pietrozawodzku. Po 1960 r. sobór został częściowo odremontowany pod kierunkiem Aleksandra Opołownikowa, zasłużonego konserwatora architektury drewnianej. Wzmocniono wówczas ściany budynku, odnowiono ganek i dach.
W 2006 r. sobór został przekazany w bezpłatne użytkowanie monasterowi Zwiastowania i Świętych Nowomęczenników i Wyznawców Rosyjskich w Kiemie, ówcześnie w jurysdykcji eparchii pietrozawodzkiej i karelskiej, po podziale – eparchii kostomukszańskiej.
W 2014 r. przystąpiono do kompleksowej renowacji zabytku, jednak wykonująca ją firma nie wywiązała się z powziętych zobowiązań i w 2019 r. remont ciągle nie był ukończony. Stan techniczny zabytku opisuje się jako bardzo zły.