Główna część papirusu opowiada o staraniach tebańskiej szlachcianki o imieniu Senebtisi. Postanawia ona prawnie przejąć 95 niewolników, z których 45 ma imiona pochodzenia azjatyckiego (oznacza to że pochodzili oni z ziem leżących na wschód od Egiptu). Część tych imion ma brzmienie semickie, znane z Biblii. Niewolnicy ci nie wykonali nakazanych im prac (prawdopodobnie nie wykonali prac pańszczyźnianych). Ostatni wpis głównego tematu informuje o pomyślnym wykonaniu instrukcji i ich zakończeniu. Obecność tak dużej grupy obcokrajowców w jednym gospodarstwie domowym wskazuje, że w czasie XIII dynastii gwałtownie wzrastała w Egipcie populacja azjatycka.
Przyjmuje się, że zgodnie z panującymi zwyczajami część obcokrajowców weszło w związki małżeńskie się z Egipcjanami, przyjęło egipskie wierzenia i tradycje kulturowe, inni pozostali lojalni względem krajów swojego pochodzenia. Do tej drugiej grupy należeli zapewne jeńcy wojenni i ich potomkowie. Niektórzy z obcokrajowców przyczynili się do upadku Średniego Państwa oraz późniejszego podboju Egiptu przez azjatyckich Hyksosów w Drugim Okresie Przejściowym.
Papirus został znaleziony w Egipcie. Został podarowany Brooklyn Museum przez Theodorę Wilbour. Otrzymał numer katalogowy Papyrus Brooklyn 35.1446ae.
Przypisy
Kategoria:Literatura starożytnego Egiptu