Po raz trzeci zwyciężył w rzucie młotem na igrzyskach Brytyjskiej Wspólnoty Narodów w 1970 w Edynburgu. Odpadł w kwalifikacjach na mistrzostwach Europy w 1971 w Helsinkach i na igrzyskach olimpijskich w 1972 w Monachium zajął w tej konkurencji 18. miejsce. Zdobył srebrny medal na igrzyskach Brytyjskiej Wspólnoty Narodów w 1974 w Christchurch, przegrywając jedynie ze swym kolegą z reprezentacji Anglii Ianem Chipchase’em. Odpadł w kwalifikacjach na mistrzostwach Europy w 1974 w Rzymie.
Był mistrzem Wielkiej Brytanii (AAA) w rzucie młotem w latach 1964, 1969–1971 i 1973, wicemistrzem w 1961, 1962, 1966, 1967, 1972 i 1974 oraz brązowym medalistą w 1959, 1960, 1963 i 1965.
Siedmiokrotnie poprawiał rekord Wielkiej Brytanii w tej konkurencji do wyniku 69,24, uzyskanego 26 września 1970 w Solihull. Jego rekord życiowy wynosił 70,88 m, ustanowiony 29 czerwca 1974 w Warszawie.
Jego żoną była przez pewien czas Rosemary Payne, lekkoatletka specjalizująca się w rzucie dyskiem, olimpijka z 1972.
Przypisy