Również w okresie lubelskim napisał tekst pastorałki Przyjaciele moi na płytę Msza beatowa „Pan przyjacielem moim” Czerwono-Czarnych, a także tekst do piosenki wczesnej Budki Suflera, nagranej w rozgłośni lubelskiej wiosną 1970 roku (utwór nie zachował się w archiwum). W roku 1973 przeniósł się do Poznania, tam do roku 1992 był kierownikiem literackim Estrady Poznańskiej. Współpracował z kabaretem „Przesiadka” i krakowskim „Kurierkiem”, a także z Polskim Radiem Poznań i TVP3 Poznań. Jest autorem wielu publikacji, felietonów i małych form literackich drukowanych w prasie, cyklów bajek muzycznych dla dzieci: W Karzełkowie (muz. Zbigniew Górny), Najpiękniejsze bajki świata (muz. A. Borowski), Dziecko potrafi oraz tekstów piosenek m.in. dla takich wykonawców, jak: Andrzej i Eliza, Hanna Banaszak, Banda i Wanda, Tadeusz Chyła, Krystyna Giżowska, Grażyny Łobaszewskiej, Jerzego Rybińskiego, Homo Homini, czy Turbo.