W sierpniu 1886 wziął udział w przewrocie wojskowym, który miał na celu odsunięcie od władzy Aleksandra Battenberga. 12 stycznia 1889 zwolniony z armii w stopniu majora. W tym samym roku wyjechał do Genewy, gdzie ukończył studia prawnicze. Po powrocie do kraju związał się z Partią Liberalną (radosławistami). Dzięki poparciu tej partii w latach 1899–1901 pełnił funkcję burmistrza Sofii. Za jego rządów rozpoczęto elektryfikację stolicy i uruchomiono pierwszą linię tramwajową.
Uczestniczył w wojnach bałkańskich, a po jej zakończeniu znalazł się w składzie komisji śledczej, która miała zbadać przyczyny klęski w II wojnie bałkańskiej. W 1915 objął stanowisko ministra spraw wewnętrznych w rządzie Wasiła Radosławowa. W 1923 osądzony i skazany na 10 lat więzienia za działalność w rządzie, który doprowadził do wojny. W lipcu 1924 amnestionowany, porzucił czynną karierę polityczną.
Awanse podporucznik (Подпоручик) (1879) porucznik (Поручик) (1882) kapitan (Капитан) (1885) major (Майор) (1886) podpułkownik (Подполковник) (1913)
Przypisy
Bibliografia