Swoje prace plastyczne prezentował w Warszawie na Festiwalu Sztuk Pięknych w Zachęcie (1967), na Ogólnopolskiej Wystawie Malarstwa „Jeździec i koń” oraz na Festiwalu Sztuk Plastycznych (obydwa wydarzenia miały miejsce w 1968) oraz w 1971 w Wiedniu (Tematy judaistyczne w malarstwie polskim) i Kielcach (Polska Sztuka Współczesna). W 1973 odbył się indywidualny pokaz, zatytułowany Akwarele Szemiotha (był prezentowany także w Kopenhadze pt. Polski malarz-akwarelista, Kazimierz Szemioth). Swoje prace wystawiał również na ekspozycjach zbiorowych: Miniatura akwarelowa (Nowy Jork, 1975 – I nagroda), Polski pejzaż w malarstwie (Lublin, 1975), podczas I Ogólnopolskiej Wystawy Rysunku (Warszawa, 1978) i Ogólnopolskiej Wystawy Malarstwa w Warszawie (1980); Tadeusz Brzozowski, uczniowie i przyjaciele (Warszawa, 1981 – II nagroda) oraz na Ogólnopolskiej Wystawie Akwareli (Koszalin, 1982 – nagroda). W roku 1983 zaprezentował swoje prace na wystawach „Krajobraz Polski” w Elblągu i „Tematy judaistyczne w ceramice” w Izraelu – ukazał się także autorski kalendarz artysty. Kolejne wystawy indywidualne, malarstwa Kazimierza Szemiotha to: Akwarela o tematyce polskiej (Berno, 1980), w latach 1984–1985 w Paryżu i Kwiaty Polskie (Bruksela, 1985). Grafikę uprawiał używając techniki litograficznej;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kazimierz Szemioth · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.