Tolerancje kierunku ograniczają odchyłki kierunku. W większości przypadków tolerancje kierunku wymagają określenia bazy, dlatego w normie ISO 1101 są one zakwalifikowane jako tolerancje geometryczne względem bazy (ang. geometrical tolerances related to datum).

W normie ISO 1101 tolerancja geometryczna określona jest jako obszar (pole tolerancji), w którym powinna zawierać się powierzchnia lub linia elementu rzeczywistego. Od roku 2017 obowiązuje czwarta edycja normy ISO 1101:2017PN-EN ISO 1101:2017-05 – wersja polska – Specyfikacje geometrii wyrobów (GPS) -- Tolerancje geometryczne -- Tolerancje kształtu, kierunku, położenia i bicia, 07-11-2019. która zastąpiła normę ISO 1101:2012.

Tolerancje kierunku dzieli się na: Równoległość (ang. parallelism) Prostopadłość (ang. perpendicularity) Nachylenie (ang. angularity) Profil linii (ang. line profile) Profil powierzchni (ang. surface profile)

Równoległość Może dotyczyć dwóch płaszczyzn, prostej i płaszczyzny, dwóch prostych (osi) na płaszczyźnie i dwóch prostych (osi) w przestrzeni. W ostatnim przypadku rozróżnia się dodatkowo równoległość w płaszczyźnie normalnej do wspólnej. Odpowiednie dla poszczególnych przypadków postaci pola tolerancji pokazano na rys.