Antoni Karol Olkowski (ur. 8 czerwca 1884 w Warszawie, zm. po 1930) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, pozbawiony stopnia oficerskiego, Orderu Wojskowego Virtuti Militari i Krzyża Walecznych oraz wydalony z wojska i zwolniony z obowiązku wojskowego.
Życiorys Urodził się 8 czerwca 1884 w Warszawie, w rodzinie Karola (zm. 1905) i Joanny z Roguskich (zm. 1903). Był wyznania ewangelicko-reformowanego.
W 1918 służył w 1 pułku strzelców polskich. Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia kapitana. W listopadzie 1918 objął dowództwo I warszawskiego batalionu ochotniczego oddziału odsieczy Lwowa, który stał się zawiązkiem 19 pułku piechoty. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej, a jego oddziałem macierzystym był wówczas 34 pułk piechoty. W lipcu 1920 dowodził 34 pp w zastępstwie ppłk. Aleksandra Łuczyńskiego, który objął dowództwo XVIII Brygady Piechoty. W trzeciej dekadzie lipca, w czasie odwrotu spod Grodna, został odwołany do 1 Armii.