Dokument Genealogia Regum Danorum sporządzony w roku 1194, za panowania Kanuta VI, przez opata Wilhelma z Æbelholt, opisuje między innymi panowanie Kanuta Wielkiego, króla Danii w latach 1018–1035. Według dokumentu, Kanut Wielki pokonał i uczynił swoimi trybutariuszami pogańskie ludy Roanos (Rugiów), Pomeranos (Pomorzan), Sclauos (Słowian), Herminos oraz Samos (Sambów). Kolejność wymienienia ludów wskazuje, że pod nazwą Herminos mogą kryć się Warmowie. Byłaby to najstarsza znana wzmianka pisemna o mieszkańcach WarmiiRafał Simiński Ziemie pruskie w świetle źródeł duńskich do przełomu XIII-XIV wieku, Pruthenia, tom IV, Olsztyn 2009, str. 200, 209-209.
Kolejna wzmiankaAlicja Dobrosielska i Bogdan Radzicki twierdzą, że Warmię pod nazwą Hestia wymienił wśród ziem inflanckich Saxo Gramatyk w Gesta Danorum ok. 1222 (Między Cholinun a Rzymem, Pruthenia, tom VIII, Olsztyn 2013, s. 46). Ich pogląd jest jednak odosobniony. Powszechnie uważa się ten toponim za jedną z użytych w kronice nazw Estonii, zob. Gesta Danorum, Tom 2, Oxford University Press 2015, Index, str. 1715. pierwsza wymieniająca Warmię z nazwy, znajduje się w Liber Census Daniae, zbiorze dokumentów podatkowych duńskiego króla Waldemara II Zwycięskiego.