Theodor Kullak (ur. 12 września 1818 w Krotoszynie, zm. 1 marca 1882 w Berlinie) – niemiecki pianista i pedagog. Brat Adolpha i ojciec Franza.
Życiorys Początkowo uczył się muzyki pod patronatem księcia Antoniego Henryka Radziwiłła u Albrechta Agthego. W 1837 roku wyjechał do Berlina, gdzie zgodnie z wolą ojca rozpoczął studia medyczne i prawnicze, kontynuując jednocześnie edukację muzyczną u Siegfrieda Dehna i Wilhelma Tauberta. Później wyjechał do Wiednia, gdzie w latach 1842−1843 kształcił się na rocznym stypendium u Carla Czernego, Simona Sechtera i Otto Nicolaia. W 1846 roku wrócił do Berlina, gdzie udzielał lekcji gry na fortepianie i został nadwornym pianistą króla pruskiego. W 1850 roku wspólnie z Juliusem Sternem i Adolfem Bernhardem Marxem powołał do życia szkołę muzyczną (późniejsze Konserwatorium Sterna), wkrótce jednak skonfliktował się z nimi i w 1855 roku założył własną szkołę, Neue Akademie der Tonkust. Była to największa prywatna uczelnia w Niemczech, zatrudniająca 100 nauczycieli i kształcąca 1100 uczniów. Jego uczniami byli m.in. Henning von Koss, Maurycy Moszkowski, Heinrich Hofmann, Edmund Neupert, Jean Louis Nicodé, Xaver Scharwenka, Philipp Scharwenka i Hans Bischoff.