Po wojnie wyjechała do Krakowa, gdzie kontynuowała studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, który ukończyła w 1947 uzyskując stopień magistra filozofii ze specjalnością matematyka. Od początku 1949 była związana zawodowo z Wydziałem Mechanicznym PW, pracowała w Katedrze Matematyki pod kierunkiem prof. Witolda Pogorzelskiego. Pod kierunkiem prof. Pogorzelskiego przygotowała i przedstawiła rozprawę o równaniach całkowych i całkowo-różniczkowych, była jego pierwszym doktorantem. Od roku akademickiego 1951/1952 był adiunktem na Wydziale Lotniczym PW, od grudnia 1954 była docentem, a w lutym 1962 została profesorem nauk matematycznych. Działalność prowadziła w Instytucie Matematyki PW, ponadto była aktywna w Polskim Towarzystwie Matematycznym. W 1991 przeszła na emeryturę, ale nadal utrzymywała współpracę z Wydziałem Mechanicznym Energetyki i Lotnictwa PWProf.