Szczególnie wyróżnił się podczas operacji warszawsko-poznańskiej jako dowódca działonu 288 gwardyjskiego pułku piechoty 94 Gwardyjskiej Dywizji Piechoty 26 Gwardyjskiego Korpusu Piechoty 5 Armii Uderzeniowej w stopniu starszyny. 14 stycznia 1945 w okolicach Michałowa Dolnego wraz z działonem przekroczył Pilicę, zajął pozycję ogniową i odparł 6 kontrataków wroga, osłaniając przeprawę batalionu. Po wojnie służył w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, w marcu 1946 został zdemobilizowany. W 1952 ukończył Bakijski Instytut Industrialny, pracował jako starszy inżynier w truście naftowym, później został funkcjonariuszem organów bezpieczeństwa, w 1981 został zwolniony ze służby w stopniu pułkownika. Mieszkał w Baku, a od 1990 w Moskwie. Został pochowany na Cmentarzu Trojekurowskim.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (27 lutego 1945) Order Lenina (27 lutego 1945) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (dwukrotnie, 24 maja 1945 i 11 marca 1985) Medal za Odwagę (12 lipca 1944) I inne.
Przypisy