W 1948 odbył się pierwszy chrzest dziewięciu nowych członków.
Nowy zbór czynił starania w celu pozyskania własnego domu modlitwy. Otrzymano dawną kaplicę luterańskich gromadkarzy, którą wyremontowano nakładem finansowym zielonoświątkowców z Polski oraz Stanów Zjednoczonych, a także dzięki pracy wszystkich członków zboru. Kaplica została otwarta w styczniu 1949, podczas uroczystego nabożeństwa odbył się również chrzest.
W 1953 szczycieńska wspólnota przystąpiła do Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego w PRL. Józef Ostaszewski pełnił stanowisko pastora zboru do 1965 roku, kiedy funkcję tę objął Andrzej Matwiejczuk. Następnie od 1969 pastorem zboru został ponownie Ostaszewski, który pełnił tę posługę do swojej śmierci w dniu 14 lipca 1976 roku. Od tego momentu stanowisko to powróciło do Andrzeja Matwiejczuka.
Liczba wiernych w zborze po śmierci pastora Ostaszewskiego zaczęła spadać, planowano jego likwidację jako samodzielnej placówki. Sytuacja ta została zahamowana, kiedy 21 października 1981 nowym pastorem zboru został Zygmunt Majewski, którego służba doprowadziła do wzrostu liczby zborowników. Odbywały się ewangelizacje namiotowe, koncerty, spotkania ewangelizacyjno-misyjne w domach kultury w Szczytnie, Pasymiu, Jedwabnie i Dźwierzutach.