Marian Bartłomiej Radwański vel Kluska (ur. 23 sierpnia 1893 w Rzeszowie) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys W 1913 złożył maturę w c. k. II Gimnazjum w Rzeszowie. Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłej c. i k. Armii, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika. W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 47 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych, który 10 października 1921 został przemianowany na 6 Pułk Strzelców Podhalańskich z miejscem stałego postoju w Samborze. W tym pułku kontynuował służbę po zakończeniu wojny. 1 listopada 1925 został przydzielony do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu 1925/1927. Z dniem 28 października 1927, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przydziałem do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IV w Łodzi na stanowisko referenta mobilizacyjnego, a następnie referenta wyszkolenia w Oddziale Ogólnym Sztabu. 2 kwietnia 1929 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1929 i 63. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W sierpniu tego roku został przeniesiony służbowo do 10 Dywizji Piechoty w Łodzi na stanowisko szefa sztabu.