17 kwietnia 1945 podczas odpierania niemieckich kontrataków ze zdobycznej broni uszkodził dwa czołgi wroga. 23 kwietnia 1945 z grupą żołnierzy zdobył budynek stacji Berlin-Schönholz w okręgu Pankow i zatknął na nim czerwony sztandar. W 1945 został zdemobilizowany, wrócił do rodzinnej wsi, pracował jako zastępca przewodniczącego kołchozu, a od 1951 przewodniczący rady wiejskiej. Od 1952 należał do KPZR. Od 1956 mieszkał w Erywaniu, gdzie pracował jako zastępca dyrektora zjednoczenia kawiarni i restauracji nr 1 Erywania.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (31 maja 1945) Order Lenina (31 maja 1945) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (11 marca 1985) Order Czerwonej Gwiazdy (7 lutego 1945) Order Sławy III klasy (24 kwietnia 1945) Medal „Za Odwagę” (8 sierpnia 1944)
Przypisy
Kategoria:Ormiańscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za Odwagę” (ZSRR) Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Sławy Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Radzieccy szeregowi Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Zmarli w 1996