Gimnazjum i Liceum Morskie (początkowo jako Państwowe Gimnazjum i Liceum Morskie, ) – polska szkoła morska działająca w latach 1945–1949 w Wielkiej Brytanii.

Historia W grudniu 1942 gen. Władysław Sikorski zezwolił na rekrutację (ochotniczą) młodzieży z obozów polskich uchodźców w Persji, Palestynie, Indiach i Afryce. Po początkowych problemach, 1 lipca 1944, minister oświaty rządu londyńskiego, zarządził powołanie Gimnazjum i Liceum Morskiego, które miało funkcjonować na podstawie ustawy o ustroju szkolnictwa z 1932.

9 marca 1945 organizację i kierownictwo szkoły powierzono Karolowi Olgierdowi Borchardtowi. Na siedzibę szkoła otrzymała obóz górniczy w miejscowości Landywood, składający się z kilkudziesięciu baraków z blachy falistej. Uczniowie (w liczbie około 400) przybyli do Landywood w maju 1945, ale zajęcia rozpoczęto dopiero w lipcu tego roku. Rozkład zajęć przewidywał pobudkę o 7:00, następnie osiem godzin zajęć lekcyjnych (w czterech dwugodzinnych blokach) do 21:45 i capstrzyk o 22:00. W środy, soboty i niedziele zajęcia trwały do obiadu (o 12:45), resztę dnia uczniowie mieli wolną. Program szkoły obejmował: język polski, historię, matematykę, biologię, chemię, fizykę i geografię oraz przedmioty zawodowe, jak maszynoznawstwo, rysunek techniczny, nawigację, sygnalizację, astronawigację, roboty żeglarskie.