Głęboko krytyczny wobec rządu prezydenta Obianga Nguemy Mbasogo, był koordynatorem opozycyjnej koalicji Demócratas por el cambio. Należy do Movimiento de Autodeterminación de la Isla de Bioko (MAIB), organizacji dążącej do niepodległości Bioko. Był delegatem MAIB do spraw stosunków z zagranicą. W wywiadach określał Gwineę Równikową mianem sztucznego kraju, powstałego w wyniku kaprysu historii.

Zainteresowany związkami między władzą a językiem, zwłaszcza zaś językiem jako narzędziem sprawowania władzy, kwestii tej poświęcił Lenguas y Poder en África (2001) oraz La Francofonía. El nuevo rostro del colonialismo en África (2005, 2008).

W działalności literackiej posługuje się kilkoma językami, poza hiszpańskim również francuskim i angielskim. Opublikował choćby Ombligos y raíces (2006), Las reposadas imágenes de antaño (2008), Los callados anhelos de una vida (2012), Miradas invertidas vs percepciones alteradas (2015) oraz A Bépátto (Los del barrio) (2017). Szczególnie ceniony jest niemniej za poezję tworzoną w bubi, w tym za debiutancki tom Löbëla (1999). Jego prace znalazły się w Literatura de Guinea Ecuatorial (2000), drugiej edycji wpływowej antologii literatury gwinejskiej, skompilowanej przez Donata Ndongo-Bidyogo.