mały|Grób majora Stefana Radomskiego na Cmentarzu Bródnowskim. Stefan Eustachiusz Radomski (ur. 2 września 1888 w Warszawie, zm. 2 stycznia 1937 w Kole) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 2 września 1888 w Warszawie, w rodzinie Szymona (zm. 1908) i Marii z Krajewskich (zm. 1917).. W 1905 wstąpił do Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Warszawie. W 1913 zdał jako ekstern egzamin dojrzałości. Należał do harcerstwa, a także od 1914 był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej w Kijowie oraz organizacji Niepodległościowej Młodzieży Polskiej. W czasie I wojny światowej, wstąpił do Legionów Polskich, gdzie służył w 3 pułku piechoty. 22 stycznia 1918 odkomenderowano go do szkoły podchorążych II Brygady Legionów Polskich.
15 listopada 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. Od 1919 dowodził 3. kompanią 22 Pułku Piechoty i brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Za wykazaną postawę podczas walk, 28 lutego 1921 odznaczono go Krzyżem „Virtuti Militari” V klasy. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1278. lokatą w korpusie oficerów piechoty.