Partie szczytowe góry (wraz ze wspomnianą wychodnią) oraz wschodnią część jej masywu budują triasowe gruboławicowe, ciemnosiwe wapienie tzw. gutensteinskie i dolomitowe wapienie. Na stokach zachodnich, pasem biegnącym na wysokości ok. 950–1050 m n.p.m., pojawiają się tzw. warstwy łużniańskie, poniżej których zbocza doliny źródlisk Richtárskiego potoku budują już stare skały metamorficzne (gnejsy, ortognejsy i migmatyty).
Jelenská skala, z wyjątkiem wspomnianej wyżej wychodni skalnej, jest całkowicie porośnięta lasem. Znajduje się w otulinie Parku Narodowego Niżne Tatry.
Zachodnimi i północnymi stokami Jelenskej skaly, na wysokości ok. 960–930 m n.p.m., biegła trasa dawnego Akweduktu Szpaniodolińskiego. W 2006 r. w miejscu zwanym Izbica pod Jelenskou skalou (970 m n.p.m., na grzbiecie pn.-wsch. od szczytu), przy zielonym szlaku turystycznym, Słowackie Lasy Państwowe zrekonstruowały poglądowy fragment tego historycznego akweduktu, funkcjonującego w XVII-XIX w. Obok stanęła drewniana figura, przedstawiająca žliabkára imieniem Matiáš – pracownika, trudniącego się kiedyś utrzymywaniem akweduktu. Jej autorem jest Jozef Štric ze Szpaniej Doliny.
Na południowych stokach wspomnianej kopy (ok. 1020 m), na wysokości ok.