Kraina ślepców (tyt. oryg. The Country of The Blind) – opowiadanie brytyjskiego pisarza Herberta George'a Wellsa, opublikowane po raz pierwszy w kwietniu 1904 r. w "The Strand Magazine". Następnie znalazło się w zbiorze opowiadań Wellsa z 1911 r. pt. The Country of the Blind and Other Stories. Jest to jedno z najbardziej znanych opowiadań Wellsa i zajmuje czołowe miejsce w literaturze zajmującej się ślepotą.
Wells później zrewidował historię, rozszerzając wersję, opublikowaną następnie przez angielską prywatną drukarnię, Golden Cockerel Press, w 1939 roku.
Fabuła Próbując wspiąć się na niezdobytą górę Parascotopetl (fikcyjna góra w Ekwadorze), alpinista imieniem Nuñez poślizgnął się i spadł po drugiej stronie góry. Pod koniec schodzenia, po zboczu śniegu w cieniu góry, znalazł dolinę, odciętą od reszty świata, otoczoną ze wszystkich stron stromymi przepaściami. Był to legendarny „Kraj Ślepców”. Dolina była rajem dla osadników uciekających przed tyranią hiszpańskich władców, dopóki trzęsienie ziemi nie zmieniło kształtu otaczających ją gór, odcinając ją na zawsze od pozostałych terenów. Izolowana społeczność rozwijała się przez lata, pomimo choroby, która dotknęła ich wcześnie, powodując ślepotę wszystkich noworodków.