29 września 1920 roku w Petersburgu Wszechrosyjska Komisja Nadzwyczajna do Walki z Kontrrewolucją, Spekulacją i Nadużyciami Władzy (Czeka) przeprowadziła u niego przeszukanie, z którego spisano protokół.
Proces w Moskwie i uwięzienie Na początku marca 1923 roku opuścił Petersburg, w którym mieszkał prawie 20 lat, i wyjechał wraz z innymi kapłanami oraz bp. sufraganem mohylewskim Janem Cieplakiem (1857–1926) do Moskwy. 10 marca tegoż roku został razem z nimi aresztowany w grupowej sprawie duchowieństwa katolickiego. Oskarżany był o „udział w kontrrewolucyjnej organizacji w celu przeciwdziałania wprowadzenia w życie Dekretu o oddzieleniu Kościoła od państwa”. Sam proces wyreżyserowany na potrzeby zagranicznych obserwatorów zakrawał na farsę.
W trakcie procesu, który odbywał się od 21 do 25 marca, wykazał bezkompromisową postawę. Chodniewicz podczas procesu „mówił głosem bardzo podniesionym i ostrym i w sposób niesłychanie apodyktyczny, tak że Gałkina ośmieszył najzupełniej i dopiero Krylenko pospieszył mu z pomocą”. Księdza Budkiewicza i abpa Cieplaka skazano na karę śmierci, przy czym ostatecznie wykonano ją tylko na księdzu Budkiewiczu. Ks. Chodniewicz został skazany przez Trybunał Wojskowy na 10 lat więzienia w izolacji.