mały|Karykatura Felicity Vestvali jako Hamleta, w otoczeniu innych aktorów i aktorek znanych z odgrywania ról przeciwnej płci w Wiedniu. Karel Klíč, 1869. mały|Nagrobek rodziny Spitzbarth na cmentarzu ewangelicko-augsburgskim w Warszawie, na nagrobku widnieje również imię aktorki. Felicita Vestvali, znana też jako Felicità von Vestvali, właściwie Anna Marie Stegemann (ur. 23 lutego 1828 w Szczecinie, zm. 3 kwietnia 1880 w Warszawie) – niemiecka śpiewaczka operowa i aktorka.
W Ameryce Północnej była znana jako „Vestvali the Magnificent” lub „Magnificent Vestvali” i była chwalona przez Abrahama Lincolna i Napoleona III. Vestvali była podziwiana za urodę i kontraltowy głos oraz niezależność od ówczesnych norm kobiecości. Była samozwańczą „wroginią mężczyzn” („Männerfeindin”), określaną przez współczesnych jako „urninginka” („Urningin”). Była związana z ruchem feministycznym, rodzącym się ruchem na rzecz praw gejów i lesbijek oraz z ruchami na rzecz wyzwolenia rasowego i religijnegoVestvali, Felicità von. Pallas Athene: Memoiren einer Künstlerin. 1873.Louise Otto. Felicita von Vestvali. In: Neue Bahnen: Organ des allgemeinen deutschen Frauenvereins. 3. Bd.;