Raquel Ilonbé, właściwie Raquel del Pozo Epita (zm. w listopadzie 1992) – pisarka i poetka z Gwinei Równikowej.
Wokół podstawowych danych dotyczących wczesnego okresu jej życia narosło sporo niejasności. Niektóre źródła podają, że urodziła się w 1938, inne, że w 1939, jeszcze inne podają datę 22 listopada 1931. Podobne nieścisłości pojawiają się w przypadku miejsca narodzin, jak też momentu jej przenosin do Hiszpanii. W pierwszym przypadku wymienia się wyspę Corisco, niemniej również Santa Isabel czy Batę. W drugim mówi się o wieku od kilku miesięcy do dwóch lat. Jej ojciec, Raimundo del Pozo, był hiszpańskim kolonem, matka natomiast, Esperanza Epita, pochodziła z Gwinei, z grupy etnicznej Ndowé. Raquel odebrała wykształcenie z zakresu muzyki i deklamacji w Real Conservatorio Superior de Música w Madrycie. Do kraju rodzinnego powróciła dopiero po latach. Częściowo znalazło to odzwierciedlenie w jej twórczości, pełnej tęsknoty za Afryką, poszukiwania korzeni i pytań o tożsamość. Jednocześnie, w przeciwieństwie do innych współczesnych sobie twórców gwinejskich, Ilonbé nie porusza tematu uchodźstwa, tak tego indywidualnego, jak i zbiorowego.